Regisseur Kim Longinotto registreert in de haar kenmerkende commentaarloze stijl het dagelijkse leven op de Mulberry Bush school. De kinderen die hier terechtkomen zijn, meestal vanwege een traumatische gebeurtenis, niet meer te handhaven in het gezin en op school.

Op Mulberry Bush krijgen de kinderen intensieve aandacht: iedere leerling wordt begeleid door twee volwassenen. Bijzonder is ook dat de kinderen niet worden gestraft. Met eindeloos geduld blijven de volwassenen de dialoog met de leerlingen zoeken, ook als ze getrapt, bespuugd en geslagen worden. In uiterste gevallen worden de kinderen in een min of meer liefdevolle houdgreep genomen, waar ze pas uitkomen als ze weer normaal kunnen doen.