Dat betekent dat deze flexwerkers minder betaald krijgen en geen gegarandeerde uren meer hebben. Zij betalen de rekening in deze tijden van crisis.

Gerard (40) is vanaf zijn 22e metselaar, een echte vakman. Tot 2008 werkt hij steeds in loondienst, tot de crisis daar een eind aan maakt. Dan volgen tien maanden thuiszitten en komt hij nauwelijks meer aan de slag. Hij raakt verzeild in een aaneenschakeling van korte klusjes via uitzendbureaus en louche aannemers.

Omdat hij uitzendkracht is, krijgt hij minder betaald en heeft hij geen recht meer op compensatie als er regen- of vorstverlet is. Er is niet veel werk in de bouw, dus pikt hij het allemaal. Maar hij is boos: ‘Het zijn de risico’s van de werkgever en nu zijn het onze risico’s. Het is omgedraaid.’