Zijn hele leven staat in het teken van muziek. Aan de ene kant is muziek zijn allergrootste verslaving en kan Nello niet zonder, tegelijkertijd doet muziek hem ook veel pijn. Zowel lichamelijk als geestelijk. Pijn, omdat hij merkt dat zijn lichaam achteruitgaat en bang is om zijn ‘goede’ vingers ook te verliezen. Pijn, omdat hij verschillende dierbaren heeft verloren en daardoor bepaalde nummers nooit meer zal spelen.

Tijdens het koken en zijn allergrootste hobby wielrennen vertelt Nello over zijn jeugd, zijn vader en zijn ‘eenzame’ bestaan. Zijn ziekte heeft hem nog nooit zo in de weg gestaan totdat hij merkte dat hij lichamelijk snel achteruitging. ”Ik ben altijd ergens bang voor, maar weet niet waarvoor. Ik verstop me in mijn viool. Wat ik niet durf te uiten doe ik met mijn viool.”

Tien jaar geleden werd hij ongeneselijk ziek verklaard, maar inmiddels is er een nieuw soort operatie die veel van zijn pijn kan wegnemen en zijn functionaliteit kan verbeteren. Zal de operatie slagen en zal Nello ooit weer kunnen spelen zonder pijn?