Filmmaker Frank van Osch reisde, samen met fotograaf Jan Banning (World Press Photo Award 2004) en journaliste Hilde Janssen door Indonesië, waar zij tientallen troostmeisjes interviewden. De inmiddels bejaarde vrouwen zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog stelselmatig misbruikt door de Japanse bezetter.
Filmmaker Frank van Osch reisde, samen met fotograaf Jan Banning (World Press Photo Award 2004) en journaliste Hilde Janssen door Indonesië, waar zij tientallen troostmeisjes interviewden. De inmiddels bejaarde vrouwen zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog stelselmatig misbruikt door de Japanse bezetter.
Filmmaker Frank van Osch reisde, samen met fotograaf Jan Banning (World Press Photo Award 2004) en journaliste Hilde Janssen door Indonesië, waar zij tientallen troostmeisjes interviewden. De inmiddels bejaarde vrouwen zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog stelselmatig misbruikt door de Japanse bezetter.
Filmmaker Frank van Osch reisde, samen met fotograaf Jan Banning (World Press Photo Award 2004) en journaliste Hilde Janssen door Indonesië, waar zij tientallen troostmeisjes interviewden. De inmiddels bejaarde vrouwen zijn tijdens de Tweede Wereldoorlog stelselmatig misbruikt door de Japanse bezetter.
Heinz Polzer, alias Drs. P, zingt met licht onvaste stem zijn geestige, morbide en briljante gedichtjes en liedjes. Met de Veerpont (Heen en Weer) en de Dodenrit (Trojka hier, trojka daar) wist de doctorandus een groot publiek te bereiken. Wie de man is achter deze spitsvondige en met zwarte humor doordrenkte teksten houdt hij liefst zorgvuldig verborgen.
Heinz Polzer, alias Drs. P, zingt met licht onvaste stem zijn geestige, morbide en briljante gedichtjes en liedjes. Met de Veerpont (Heen en Weer) en de Dodenrit (Trojka hier, trojka daar) wist de doctorandus een groot publiek te bereiken. Wie de man is achter deze spitsvondige en met zwarte humor doordrenkte teksten houdt hij liefst zorgvuldig verborgen.
In deze eerste aflevering van 'Op Zwart zaad' het relaas van Alex en Rachel. Ze hebben geen werk, flink wat schulden en drie kinderen. Ze vullen het ene gat met het andere, en dankzij de kinderbijslag komen ze elke keer weer nét uit. Als er nóg een baby op komst blijkt te zijn, gaat Alex op de markt kinderspeelgoed verkopen. Maar of hij zo de financiële problemen op kan lossen?
In deze eerste aflevering van 'Op Zwart zaad' het relaas van Alex en Rachel. Ze hebben geen werk, flink wat schulden en drie kinderen. Ze vullen het ene gat met het andere, en dankzij de kinderbijslag komen ze elke keer weer nét uit. Als er nóg een baby op komst blijkt te zijn, gaat Alex op de markt kinderspeelgoed verkopen. Maar of hij zo de financiële problemen op kan lossen?
De uitkering van Sia Holtackers werd tijdelijk stopgezet, waardoor haar financiën volledig in de war raakten. Haar analfabetisme speelde daarbij een grote rol. Met hulp van diverse instanties probeert ze zich te ontworstelen aan de klauwen van deurwaarders en onwillige instanties.
De uitkering van Sia Holtackers werd tijdelijk stopgezet, waardoor haar financiën volledig in de war raakten. Haar analfabetisme speelde daarbij een grote rol. Met hulp van diverse instanties probeert ze zich te ontworstelen aan de klauwen van deurwaarders en onwillige instanties.
Een portret van het wel en wee in de 'Kerk' in Roosendaal. Deze voedselbank kent een kleurrijke klantenkring, mensen die hun problemen niet onder stoelen of (kerk)banken steken. Hoop en wanhoop gaan hier hand in hand. Zoals bij de Marokkaanse vrouw die werd uitgehuwelijkt op haar veertiende. Of Ali, de Turkse vader die zijn huis moest verkopen en nu mét zijn dochter op twee kleine kamertjes woont. En Abdul, een bejaarde Hindoestaan, die ruzie heeft over de uiterste houdbaarheidsdatum van het brood. Vrijwilliger Mo, een vluchteling zonder status én zonder geld, deelt glimlachend en onverstoorbaar voedselpakketten uit. Hij droomt er van ooit loodgieter te worden in zijn nieuwe vaderland.
Een portret van het wel en wee in de 'Kerk' in Roosendaal. Deze voedselbank kent een kleurrijke klantenkring, mensen die hun problemen niet onder stoelen of (kerk)banken steken. Hoop en wanhoop gaan hier hand in hand. Zoals bij de Marokkaanse vrouw die werd uitgehuwelijkt op haar veertiende. Of Ali, de Turkse vader die zijn huis moest verkopen en nu mét zijn dochter op twee kleine kamertjes woont. En Abdul, een bejaarde Hindoestaan, die ruzie heeft over de uiterste houdbaarheidsdatum van het brood. Vrijwilliger Mo, een vluchteling zonder status én zonder geld, deelt glimlachend en onverstoorbaar voedselpakketten uit. Hij droomt er van ooit loodgieter te worden in zijn nieuwe vaderland.
n aflevering 5, Ons Dagelijks Brood, staat de wanhoop en het onvermogen van enkele Tilburgers aan de rand van de armoede centraal. Zoals Mainah, een Ghanese vrouw die al jaren in gevecht is met jeugdzorg over haar kinderen. Inmiddels is haar derde kind onder toezicht gesteld. Ze is niet in staat zelf haar financiën te regelen en heeft veel schulden.
Ze wordt begeleidt door de eeuwig optimistische ´pater´ Gerrit Poels (78). Hij trad lang geleden uit het klooster, trouwde en ging zich inzetten voor de medemens. Hij richtte in Tilburg een opvanghuis op en sinds 1990 runt hij vanuit zijn keuken en achtertuin een mini-voedselbank. Tientallen mensen halen er dagelijks brood en andere levensmiddelen. In de keuken voert hij gesprekken met ´zijn mensen´. En elke nacht fietst hij uren door Tilburg om brood rond te brengen.
In deze aflevering van Op Zwart Zaad een portret van Poels en zijn kleurrijke clientèl
n aflevering 5, Ons Dagelijks Brood, staat de wanhoop en het onvermogen van enkele Tilburgers aan de rand van de armoede centraal. Zoals Mainah, een Ghanese vrouw die al jaren in gevecht is met jeugdzorg over haar kinderen. Inmiddels is haar derde kind onder toezicht gesteld. Ze is niet in staat zelf haar financiën te regelen en heeft veel schulden.
Ze wordt begeleidt door de eeuwig optimistische ´pater´ Gerrit Poels (78). Hij trad lang geleden uit het klooster, trouwde en ging zich inzetten voor de medemens. Hij richtte in Tilburg een opvanghuis op en sinds 1990 runt hij vanuit zijn keuken en achtertuin een mini-voedselbank. Tientallen mensen halen er dagelijks brood en andere levensmiddelen. In de keuken voert hij gesprekken met ´zijn mensen´. En elke nacht fietst hij uren door Tilburg om brood rond te brengen.
In deze aflevering van Op Zwart Zaad een portret van Poels en zijn kleurrijke clientèl
In een oude Tilburgse fabriek bestiert het echtpaar Zjef Naaijkens en Loutje Bosch het Raakveld, een bijzondere dagopvang voor mensen met een verstandelijke beperking.
In een oude Tilburgse fabriek bestiert het echtpaar Zjef Naaijkens en Loutje Bosch het Raakveld, een bijzondere dagopvang voor mensen met een verstandelijke beperking.
30 min
Frank van Osch
Zijn recentste documentaire 'Omdat wij mooi waren', over Troostmeisjes, leverde meteen twee eerste prijzen op. Zowel op het Big Muddy Filmfestival (Carbondale, USA) als het Artivist Film Festival (Hollywood, USA). Frank van Osch werkte sinds 1989 als regisseur voor diverse rubrieken, waaronder 'Van Gewest tot Gewest', 'Premtime' en 'Vals Plat'. De laatste jaren concentreert hij zich, binnen zijn eigen productiebedrijf Van Osch Film Produkties, op culturele en maatschappelijke documentaires. Zo maakte hij films over Drs. P ('Niet van talent gespeend'), over armoede in Nederland ('Op zwart zaad') en de tragiek van Hongaarse vluchtelingen ('Vlucht terug').
