Een portret van balletdanser en choreograaf Vaslav Nijinsky (1889-1950), die aan het begin van de 20e eeuw in de Ballet Russes, onder leiding van impresario Sergei Diaghilev een ster werd. Arthur Japin, auteur van het boek 'Vaslav' en slavist Sjeng Scheijen, die een biografie over Diaghilev schreef, vertellen over sprongkracht, sterrendom, ingewikkelde liefdes en gekte. Een documentaire van Laura Stek.
Een portret van balletdanser en choreograaf Vaslav Nijinsky (1889-1950), die aan het begin van de 20e eeuw in de Ballet Russes, onder leiding van impresario Sergei Diaghilev een ster werd. Arthur Japin, auteur van het boek 'Vaslav' en slavist Sjeng Scheijen, die een biografie over Diaghilev schreef, vertellen over sprongkracht, sterrendom, ingewikkelde liefdes en gekte. Een documentaire van Laura Stek.
De laatste roes. Tegenwoordig is de tango het belangrijkste exportproduct van Argentinië en Uruguay. De tango is zelfs toegevoegd aan de werelderfgoedlijst. Maar de tango is niet altijd onverdeeld populair geweest. In de 19e eeuw werd de vulgaire en gevaarlijke dans met grote argwaan bekeken. ‘De laatste roes’ voert naar Buenos Aires, waar we op zoek gaan naar de roots van de tango. Zanger Juan Tajes, danser Lalo Diaz en literatuurwetenschapper Ana Sebastian vertellen welke rol de tango in hun leven speelt en hoe de tango de woelige geschiedenis van de Rio de la Plata weerspiegelt. Een geschiedenis van hoeren en pooiers, maar ook van dichters en intellectuelen. Tweede deel over de geschiedenis van de tango, gemaakt door Laura Stek.
De laatste roes. Tegenwoordig is de tango het belangrijkste exportproduct van Argentinië en Uruguay. De tango is zelfs toegevoegd aan de werelderfgoedlijst. Maar de tango is niet altijd onverdeeld populair geweest. In de 19e eeuw werd de vulgaire en gevaarlijke dans met grote argwaan bekeken. ‘De laatste roes’ voert naar Buenos Aires, waar we op zoek gaan naar de roots van de tango. Zanger Juan Tajes, danser Lalo Diaz en literatuurwetenschapper Ana Sebastian vertellen welke rol de tango in hun leven speelt en hoe de tango de woelige geschiedenis van de Rio de la Plata weerspiegelt. Een geschiedenis van hoeren en pooiers, maar ook van dichters en intellectuelen. Tweede deel over de geschiedenis van de tango, gemaakt door Laura Stek.
Tegenwoordig is de tango het belangrijkste exportproduct van Argentinië en Uruguay. De tango is zelfs toegevoegd aan de werelderfgoedlijst. Maar de tango is niet altijd onverdeeld populair geweest. In de 19e eeuw werd de vulgaire en gevaarlijke dans met grote argwaan bekeken. De laatste roes voert naar Buenos Aires, waar we op zoek gaan naar de roots van de tango. Zanger Juan Tajes, danser Lalo Diaz en literatuurwetenschapper Ana Sebastian vertellen welke rol de tango in hun leven speelt en hoe de tango de woelige geschiedenis van de Rio de la Plata weerspiegelt. Een geschiedenis van hoeren en pooiers, maar ook van dichters en intellectuelen. Eerste deel van een tweeluik over de geschiedenis van de tango, gemaakt door Laura Stek.
Tegenwoordig is de tango het belangrijkste exportproduct van Argentinië en Uruguay. De tango is zelfs toegevoegd aan de werelderfgoedlijst. Maar de tango is niet altijd onverdeeld populair geweest. In de 19e eeuw werd de vulgaire en gevaarlijke dans met grote argwaan bekeken. De laatste roes voert naar Buenos Aires, waar we op zoek gaan naar de roots van de tango. Zanger Juan Tajes, danser Lalo Diaz en literatuurwetenschapper Ana Sebastian vertellen welke rol de tango in hun leven speelt en hoe de tango de woelige geschiedenis van de Rio de la Plata weerspiegelt. Een geschiedenis van hoeren en pooiers, maar ook van dichters en intellectuelen. Eerste deel van een tweeluik over de geschiedenis van de tango, gemaakt door Laura Stek.
Rosanne Phillipens, Jeroen van der Wel, Francine Schatborn en Janine Jansen. Ruim een kwart van de Nederlandse topviolisten en altviolisten begon met lessen bij muziekpedagoge Coosje Wijzenbeek. Vioolles van Coosje lijkt een garantie tot succes, maar dan moet je er ook wel wat voor over hebben. Wie bij haar aanklopt moet keihard werken. Ook als je maar vier of vijf jaar oud bent. In de documentaire 'De klas van Coosje' portretteert Pieter-Bas van Wiechen de geliefde maar volgens sommigen ook Spartaanse vioollerares Coosje Wijzenbeek.
Rosanne Phillipens, Jeroen van der Wel, Francine Schatborn en Janine Jansen. Ruim een kwart van de Nederlandse topviolisten en altviolisten begon met lessen bij muziekpedagoge Coosje Wijzenbeek. Vioolles van Coosje lijkt een garantie tot succes, maar dan moet je er ook wel wat voor over hebben. Wie bij haar aanklopt moet keihard werken. Ook als je maar vier of vijf jaar oud bent. In de documentaire 'De klas van Coosje' portretteert Pieter-Bas van Wiechen de geliefde maar volgens sommigen ook Spartaanse vioollerares Coosje Wijzenbeek.
Jules Deelder dichtte de regels ?Jazz is. Jazz leeft. Gebeurt. Beweegt. Jazz neemt. Jazz geeft. Jazz weet. Jazz spreekt.? Deze dichtregels heeft hij nu in de praktijk gebracht, Jules Deelder stond samen met New Cool Collective op het podium. Twee eigenzinnige grootheden die niet van afspraken houden. Maar soms moeten ze wel. Documentairemaker Botte Jellema volgde Deelder en het NCC bij de repetities, de eerste optredens in Belgi? en de Nederlandse premi?re.
Jules Deelder dichtte de regels ?Jazz is. Jazz leeft. Gebeurt. Beweegt. Jazz neemt. Jazz geeft. Jazz weet. Jazz spreekt.? Deze dichtregels heeft hij nu in de praktijk gebracht, Jules Deelder stond samen met New Cool Collective op het podium. Twee eigenzinnige grootheden die niet van afspraken houden. Maar soms moeten ze wel. Documentairemaker Botte Jellema volgde Deelder en het NCC bij de repetities, de eerste optredens in Belgi? en de Nederlandse premi?re.
De Griekse filosoof Plato geloofde dat de uitvinding van het schrift het geheugen zou bederven. Zodra het is opgeschreven, hoeft het niet meer onthouden te worden. In de tijd van Plato werden de grote verhalen telkens opnieuw verteld door mensen die daar hun beroep van hadden gemaakt. De traditie van het verhalen vertellen bestaat bijna niet meer in z’n zuiver orale vorm, in de traditie die die verhalen voort laat leven van generatie op generatie. Een van de plekken waar het nog wel bestaat, is India, ook al lijkt ook daar het eindpunt nabij. Analfabeten leren lezen, film en televisie verdringen oude vormen van vermaak en nieuwe generaties hebben geen behoefte meer aan oude verhalen. Jeroen van Kan reisde naar het zuiden van India om daar een verdwijnende cultuur vast te leggen.
De Griekse filosoof Plato geloofde dat de uitvinding van het schrift het geheugen zou bederven. Zodra het is opgeschreven, hoeft het niet meer onthouden te worden. In de tijd van Plato werden de grote verhalen telkens opnieuw verteld door mensen die daar hun beroep van hadden gemaakt. De traditie van het verhalen vertellen bestaat bijna niet meer in z’n zuiver orale vorm, in de traditie die die verhalen voort laat leven van generatie op generatie. Een van de plekken waar het nog wel bestaat, is India, ook al lijkt ook daar het eindpunt nabij. Analfabeten leren lezen, film en televisie verdringen oude vormen van vermaak en nieuwe generaties hebben geen behoefte meer aan oude verhalen. Jeroen van Kan reisde naar het zuiden van India om daar een verdwijnende cultuur vast te leggen.
Aan het Amsterdamse Oosterpark staat een monumentaal pand waar al ruim 100 jaar enkel kunstenaars wonen: het Witsenhuis. Vernoemd naar kunstenaar Willem Witsen die er eind 19e eeuw zijn vrienden rond de Beweging van Tachtig ontving. Breitner, Israëls, Kloos en Verlaine; allemaal verbleven ze een tijdje op een van de verdiepingen. Witsens weduwe bepaalde bij testament dat het huis na haar dood kosteloos bewoond mocht worden door armlastige schrijvers. Bert Voeten en Marga Minco waren in 1949 de eersten; Minco schreef er zelfs 'Het bittere kruid'. Ook nu wordt het huis, dat gedeeltelijk in oorspronkelijke staat verkeerd, nog bewoond door schrijvers. Zelfs Witsens weduwe schijnt er nog rond te dwalen. Een portret in geluid door Tjitske Mussche.
Aan het Amsterdamse Oosterpark staat een monumentaal pand waar al ruim 100 jaar enkel kunstenaars wonen: het Witsenhuis. Vernoemd naar kunstenaar Willem Witsen die er eind 19e eeuw zijn vrienden rond de Beweging van Tachtig ontving. Breitner, Israëls, Kloos en Verlaine; allemaal verbleven ze een tijdje op een van de verdiepingen. Witsens weduwe bepaalde bij testament dat het huis na haar dood kosteloos bewoond mocht worden door armlastige schrijvers. Bert Voeten en Marga Minco waren in 1949 de eersten; Minco schreef er zelfs 'Het bittere kruid'. Ook nu wordt het huis, dat gedeeltelijk in oorspronkelijke staat verkeerd, nog bewoond door schrijvers. Zelfs Witsens weduwe schijnt er nog rond te dwalen. Een portret in geluid door Tjitske Mussche.
Dichter Alfred Schaffer is na zes jaar weer terug in Zuid-Afrika, geremigreerd, en reist dagelijks met de trein tussen Sea Point (Kaapstad) en Stellenbosch, waar hij doceert aan de universiteit. Ondertussen vraagt hij zich af: wat doe ik hier, wat voor land is Zuid-Afrika nu, en zal ik hier weer thuis geraken. 'Boemelen tussen Kaapstad en Stellenbosch' is een documentaire van Alfred Schaffer.
Dichter Alfred Schaffer is na zes jaar weer terug in Zuid-Afrika, geremigreerd, en reist dagelijks met de trein tussen Sea Point (Kaapstad) en Stellenbosch, waar hij doceert aan de universiteit. Ondertussen vraagt hij zich af: wat doe ik hier, wat voor land is Zuid-Afrika nu, en zal ik hier weer thuis geraken. 'Boemelen tussen Kaapstad en Stellenbosch' is een documentaire van Alfred Schaffer.
Amsterdam, 1981. Terwijl het spook van de recessie rondwaart, floreert de kunst- en muziekscene. In februari wordt het eerste exemplaar van New Wave-tijdschrift Vinyl uitgegeven. Vinyl maakt indruk door een paar unieke dingen: de ingesloten flexidisks, de aandacht voor experimentele bandjes, en een baanbrekende vormgeving. Dertig jaar later blijkt Vinyl legendarisch als pionier in journalistiek en vormgeving, én als kweekvijver van talent: – componist Stephen Emmer, vormgever Max Kisman, fotocurator Wim van Sinderen, hoofdredacteur radio Gerard Walhof, fotograaf Erwin Olaf, schrijver Martin Bril: allemaal zijn ze begonnen bij Vinyl. In de radiodocumentaire 'Vinyl Magazine 1981-1988' gaat Kirsten Algera op zoek naar de chemie tussen muziek en beeld in het maandblad dat zich begin jaren tachtig ontwikkelt tot spreekbuis voor subcultuur.
Amsterdam, 1981. Terwijl het spook van de recessie rondwaart, floreert de kunst- en muziekscene. In februari wordt het eerste exemplaar van New Wave-tijdschrift Vinyl uitgegeven. Vinyl maakt indruk door een paar unieke dingen: de ingesloten flexidisks, de aandacht voor experimentele bandjes, en een baanbrekende vormgeving. Dertig jaar later blijkt Vinyl legendarisch als pionier in journalistiek en vormgeving, én als kweekvijver van talent: – componist Stephen Emmer, vormgever Max Kisman, fotocurator Wim van Sinderen, hoofdredacteur radio Gerard Walhof, fotograaf Erwin Olaf, schrijver Martin Bril: allemaal zijn ze begonnen bij Vinyl. In de radiodocumentaire 'Vinyl Magazine 1981-1988' gaat Kirsten Algera op zoek naar de chemie tussen muziek en beeld in het maandblad dat zich begin jaren tachtig ontwikkelt tot spreekbuis voor subcultuur.
Bijna 600.000 Nederlanders dromen ervan om een boek publiceren bij een echte uitgeverij. Rob Waumans (1977) is het gelukt: in februari verscheen zijn debuutroman 'Als je de stad binnenrijdt'. Maar hoe doe je dat, debuteren? Is het inderdaad een droom die uitkomt, of is de realiteit weerbarstiger? Documentairemaker Jasper Henderson sprak met hem over redacteuren, doorzetten en de eerste recensies, en volgde hem tijdens de presentatie, interviews en voorleesbeurten in het land.
Bijna 600.000 Nederlanders dromen ervan om een boek publiceren bij een echte uitgeverij. Rob Waumans (1977) is het gelukt: in februari verscheen zijn debuutroman 'Als je de stad binnenrijdt'. Maar hoe doe je dat, debuteren? Is het inderdaad een droom die uitkomt, of is de realiteit weerbarstiger? Documentairemaker Jasper Henderson sprak met hem over redacteuren, doorzetten en de eerste recensies, en volgde hem tijdens de presentatie, interviews en voorleesbeurten in het land.
Theaterregisseur Jan Ritsema heeft een paar jaar geleden een oud klooster gekocht in Noord-Frankrijk en is hier een bijzonder artist-in-residency-programma begonnen voor talentvolle kunstenaars die soms maanden bij Ritsema verblijven. Het programma is bijzonder omdat Ritsema zijn bezit volledig met zijn gasten wil delen. Het programma heet PAF: Performing Arts Forum. Het is een lange weg geweest om dit initiatief van de grond te krijgen want het gigantische kloostercomplex (bijna 7000 m2) bleek na aankoop een totale bouwval. Parallel aan het verval van het complex, raakte Ritsema zelf ook diep in de put....
Theaterregisseur Jan Ritsema heeft een paar jaar geleden een oud klooster gekocht in Noord-Frankrijk en is hier een bijzonder artist-in-residency-programma begonnen voor talentvolle kunstenaars die soms maanden bij Ritsema verblijven. Het programma is bijzonder omdat Ritsema zijn bezit volledig met zijn gasten wil delen. Het programma heet PAF: Performing Arts Forum. Het is een lange weg geweest om dit initiatief van de grond te krijgen want het gigantische kloostercomplex (bijna 7000 m2) bleek na aankoop een totale bouwval. Parallel aan het verval van het complex, raakte Ritsema zelf ook diep in de put....
‘SKC’ is een portret van Stef Kamil Carlens, de frontman van de Vlaamse band Zita Swoon. Laura Stek volgt hem in de aanloop naar de première van ‘Wait for me', een samenwerkingsproject met artiesten uit Burkina Fasso. Hoe verloopt het intensieve non-verbale contact? En kan Stef Kamil nog iets leren van de Afrikaanse muzikanten?
‘SKC’ is een portret van Stef Kamil Carlens, de frontman van de Vlaamse band Zita Swoon. Laura Stek volgt hem in de aanloop naar de première van ‘Wait for me', een samenwerkingsproject met artiesten uit Burkina Fasso. Hoe verloopt het intensieve non-verbale contact? En kan Stef Kamil nog iets leren van de Afrikaanse muzikanten?
In het eerste deel van haar documentaire verzamelde Maartje Duin tips om een suikeroom te vinden voor 'De straat-o-foon', haar luisterkunstproject in Amsterdam dat zij samen met radiomaker Katinka Baehr bedacht. Nu volgt zij deze adviezen op. Ze organiseert een avond voor kunstenaars en mecenassen, gaat langs bij vastgoedmagnaat Cor van Zadelhoff, belt met über mecenassen Joop van den Ende en Han Nefkens en belandt bij een steenrijk echtpaar in Vught met een landgoed in aanbouw. Maar wie dicht het gat in haar begroting?
In het eerste deel van haar documentaire verzamelde Maartje Duin tips om een suikeroom te vinden voor 'De straat-o-foon', haar luisterkunstproject in Amsterdam dat zij samen met radiomaker Katinka Baehr bedacht. Nu volgt zij deze adviezen op. Ze organiseert een avond voor kunstenaars en mecenassen, gaat langs bij vastgoedmagnaat Cor van Zadelhoff, belt met über mecenassen Joop van den Ende en Han Nefkens en belandt bij een steenrijk echtpaar in Vught met een landgoed in aanbouw. Maar wie dicht het gat in haar begroting?
Een death metal-componist wordt achtervolgd door gruwelijke nachtmerries, een kunstenaar maakt furore met tekeningen van zijn dromen, een geheimzinnige man observeert slapelozen in de slaapkliniek. Drie hallucinatoire verhalen over de nacht als vriend en vijand, bezorgd door radiokunstenaar Bente Hamel.
Gemaakt in samenwerking met Florian Maier, Jaap Lancee en Paul Klemann. Voice over Nyk de Vries.
Een death metal-componist wordt achtervolgd door gruwelijke nachtmerries, een kunstenaar maakt furore met tekeningen van zijn dromen, een geheimzinnige man observeert slapelozen in de slaapkliniek. Drie hallucinatoire verhalen over de nacht als vriend en vijand, bezorgd door radiokunstenaar Bente Hamel.
Gemaakt in samenwerking met Florian Maier, Jaap Lancee en Paul Klemann. Voice over Nyk de Vries.
De kapper van documentairemaker Chris Bajema vertelde hem bij zijn laatste bezoek dat het tijd was om zijn naderende kaalheid aan te gaan pakken. En dus zou het logisch zijn om bij de huisarts om pillen en een spray te vragen. Maar is dat wel zo logisch? Chris laat zich voorlichten en dompelt zich onder in de wereld van de terugtrekkende haargrens.
De kapper van documentairemaker Chris Bajema vertelde hem bij zijn laatste bezoek dat het tijd was om zijn naderende kaalheid aan te gaan pakken. En dus zou het logisch zijn om bij de huisarts om pillen en een spray te vragen. Maar is dat wel zo logisch? Chris laat zich voorlichten en dompelt zich onder in de wereld van de terugtrekkende haargrens.
