Hans Geluk maakte een documentaire over geluk. Zijn achternaam is puur toeval, aldus de filmmaker. In zijn film volgt hij drie jongeren die allen een andere betekenis geven aan geluk. "Iedereen wil gelukkig zijn, terwijl iedereen dat op een andere manier bereikt. Maar geluk bestaat niet zonder ongeluk", meent Hans. Zijn film 'Gij zult gelukkig zijn' is in zekere zin een pleidooi voor ongeluk.

Door Sofie Kerklaan

Zoom

Volgens de filmmaker is onze samenleving doortrokken van ongeluk. Maar in de media wordt dat onderbelicht. "Iedereen wil het liefst gelukkig zijn, maar het is onvermijdelijk om soms ongelukkige momenten te hebben", aldus Hans Geluk. Volgens hem kan je  alleen geluk ervaren, als je ook weet hoe het voelt om ongelukkig te zijn. "Over geluk wordt vaak op zo'n oppervlakkige manier gesproken. Terwijl ongeluk, dat onlosmakelijk met geluk verbonden is, een veel diepgaander onderwerp is."

Zoom

Hans' documentaire is niet autobiografisch, maar is ontstaan door dat wat hij om zich heen zag. Hans volgt in zijn film drie jongeren: een dichter, een danseres en een scholier. Ieder verstaat onder ongeluk iets anders. Zo vertelt scholier Rouzbeh over de sleur die hij steeds vaker ervaart. Hij gaat uit, maar waarom eigenlijk? "Uiteindelijk denk je na het 'ge-YOLO' en het gefeest: wat was dit nu eigenlijk? Je doet niet echt iets. Een beetje lullen over niets."

Geluk en ongeluk zit 'm volgens Hans niet in momenten. Bepalender is de manier waarop je het leven aanschouwt. Hij probeert in Gij zult gelukkig zijn de wijze waarop men op lange termijn geluk en ongeluk ervaart in beeld te brengen. Dichter Jannes zegt in zijn poëzievoordracht: "Uiteindelijk treffen wij allemaal hetzelfde lot, wat de dwaas treft, treft ook mij. De wereld gaf mij problemen om mij te leren ze op te lossen. Ik kreeg niet waar ik om vroeg, maar de wereld gaf me alles dat ik nodig had."

Zoom

De lastig definieerbare thema's van geluk en ongeluk heeft Hans kracht bij willen zetten door metaforen te gebruiken. Een beeld van een smeltend raketijsje komt meerdere keren terug. "Net als ijs, kun je geluk zien als iets dat smelt. Je kunt het niet vasthouden, het is ongrijpbaar", vertelt de maker. Ook het vergiet dat volstaat met viezig water is een symbool, dat Hans bewust gebruikt heeft. "Uiteraard heb ik mijn eigen redenen voor de filmstijl waarvoor ik heb gekozen en de metaforen die ik in de film heb gestopt. Maar dat is aan de kijkers zelf om te interpreteren. Ik wilde de kijker visueel prikkelen."